Taniec jako forma sztuki

Taniec zajmuje niezwykle ważne miejsce we wszystkich kręgach kulturowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że taniec towarzyszy człowiekowi od zawsze. Co ciekawe, pierwotnie ludzie tańczyli na cześć bogów lub natury. W wielu religiach taniec był najważniejszą czynnością kultyczną. Poprzez układ ruchów ciała i gestów, wykonywanych w takt muzyki, tancerze najczęściej wyrażali radość, ale czasem także złość, bunt czy wojownicze nastroje. Taniec związany był z obrzędowością i obyczajami danej społeczności.

Przez wieki zmieniły się jego formy, a także powstały nowe, charakterystyczne dla danego obszaru i narodu. Niewątpliwie taniec stanowi część kultury i tradycji, dlatego jego motyw stał się tak bardzo popularny w sztuce. Należy pamiętać, że taniec to motyw o bardzo długiej tradycji. Pojawia się w tekstach od czasów Biblii i pełni różnorodne funkcje. Najczęściej ma charakter symboliczny i jest symbolem niezwykle nośnym o wielu znaczeniach.

Znaczenie tańca doceniono również w innych dziedzinach sztuki, a z powodzeniem wykorzystano również we współczesnym filmie. W tym miejscu wymieńmy zaledwie kilka tytułów filmów, których nadrzędnym tematem jest taniec: Dirty dancing (reż. E. Ardolino), Kochaj i tańcz (reż. B. Parramore), Step up (reż. A. Fletcher), Wytańczyć marzenia (reż. L. Friedlander) oraz Zatańcz ze mną (reż. P. Chelsom). Funkcja tańca i obecność tego motywu w tekstach kultury wynikają z ogromnej roli, jaką pełni on w życiu człowieka od czasów najdawniejszych po współczesność.

W dzisiejszych czasach taniec jest przede wszystkim przejawem radości, ponieważ jego natura i żywiołowość nie pozostawia miejsca na smutki (jednakże istnieją gatunki tańców, które, tak jak tango, wymagają powagi). Ponadto, taniec może stać się, jak w przypadku bohaterów Dirty dancing, główną treścią życia, pasją i przyjemnością bohaterów. Taniec został przedstawiony w filmie jako wyraz uczuć, emocji i napięć. Również jako zwycięstwo nieprzychylności losu i pokonywania wszelkich przeszkód na drodze do miłości.